Początki powstania VDO wiążą się z początkami powstania historii samochodu. Historia VDO odzwierciedla doświadczenie zebrane od ponad 100 lat historii motoryzacji, skoncentrowane doświadczenie i międzynarodowe know-how, na podstawie których firmie udało się osiągnąć wiodącą pozycję na polu elektroniki samochodowej. 

 Jak to się wszystko zaczęło 

Kiedy Karl Benz opatentował swój samochód w 1886, rozpoczął nową erę: erę motoryzacji. Kilka lat później – w październiku 1902 roku – Otto Schulze, inżynier z Berlina, zgłosił do opatentowania niezwykły pomysł: urządzenie do pomiaru prędkości dla samochodów – tachometr, który stał się kamieniem milowym dla sukcesu VDO. W tym samym czasie, kilka kilometrów dalej, inżynierowie z Siemens-Schuckert-Werke mieli pierwsze doświadczenia z samochodem: w 1905 roku, wyprodukowali jeden z pierwszych w historii pojazdów elektrycznych ”Viktoria” w Reinickendorf. Trzy lata później został on zastąpiony modelem spalinowym ”Protos”, który został nagrodzony za najszybszy samochód wyścigu Nowy York – Paryż. Przez 20 lat zostało wyprodukowanych 20.000 szt. Protosów w Siemens-Schukert-Werke do zaprzestania produkcji w 1927 roku. Produkcja samochodów miała marginalne znaczenie w stosunku do głównego trzonu produkcji firmy – elektryki samochodowej. Jakkolwiek w ówczesnych czasach to mechaniczne systemy odpowiadały za zapewnienie dynamiki pojazdu a nie systemy elektryczne.

Rewelacyjne lata dwudzieste

Techniczna strona instrumentów w tamtych czasach była głównie oparta na mechanice – tak jak tachometr VDO. Po I Wojnie Światowej produkcja została opóźniona, natomiast zaczynała rozkwitać na początku lat dwudziestych. Od 1923 roku, urządzenia do pomiaru prędkości wynalezione przez Otto Schulza były produkowane w OSA Apparate GmbH we Frankfurcie nad Menem. Firma została założona przez Adolfa Schindlinga w 1921 roku i jego dwóch partnerów. Dzięki połączeniu z działem tachometrów firmy Deutsche Tachometerwerke GmbH (Deuta), w 1928 roku powstało Tachometer AG (Vereinigte Deuta OTA). Najbardziej znany niemiecki samochód, Garbus, którego seryjna produkcja zawierała tachometry już od 1939 roku, stworzyła skrót VDO bardzo popularnym. W nadchodzących latach, te trzy litery stały się symbolem urządzeń niezawodnych i dokładnego pomiaru na całym świecie. Dwadzieścia lat później roczna produkcja przekraczała cztery miliony. Wielki sukces produktów takich jak w pełni elektryczny zestaw instrumentu był decydującym czynnikiem rozpoczęcia działalności międzynarodowej. W 1957 roku powstał pierwszy poza granicami zakład produkcyjny w Melbourne w Australii. Następne zaczęły powstawać już w niedalekiej przyszłości.

Sukces w latach 60-tych 

Na początku lat 60-tych, z Siemens-Schuckert-Werke, który się miał połączyć z Siemens & Halske i  Siemens-Reiniger-Werke, w 1966 powstało Siemens AG, które przejęło pasmo sukcesów w dziedzinie motoryzacji. Z Regensburga, szły dostawy wiązek przewodów elektrycznych dla przemysłu motoryzacyjnego 1964 roku a później także systemy centralnego zamykania dla Fiata i Opla. Następne lata były już całkowicie zdominowane przez elektryczne systemy samochodowe. W 1967 roku po raz pierwszy zostało zamontowane centralnie sterowane zabezpieczenie przed niekontrolowanym otwarciem drzwi przez dzieci w modelu Forda. W 1973, ze względu na zwiększone użycie półprzewodników w produktach motoryzacyjnych, sektor rozszerzył się na elektronikę samochodową.

Boom w biznesie elektroniki samochodowej: 1970-1990

VDO Adolf Schindling AG – niezależna firma od 1973 roku – także zaprezentowała innowacje, które zyskały uznanie na świecie, takie jak elektryczny tempomat lub pierwszy zegar kwarcowy wbudowany bezpośrednio w desce rozdzielczej. Produkty VDO stały się nie tylko standardowym wyposażeniem w samochodach, ale także w lotnictwie i przemyśle morskim. W tym samym czasie, firma ustanowiła standardy, które przetrwały do dzisiejszych czasów. Spójny dalszy rozwój systemu centralnej informacji z 1976 roku, który skoncentrował uwagę kierowcy na ostrzeżeniach i informacjach bezpieczeństwa w polu widzenia kierowcy jest wiodącym systemem, wprowadzony wstępnie na IAA Motor Show w 1989 roku, który obecnie podbija rynek jako standardowe wyposażenie. Projekty innowacyjne w następnych latach to np. komputer pokładowy dla Opla, skrzynki inicjacji zapłonu do BMW i systemy alarmowe dla Forda. Od 1989 roku sektor inżynierii motoryzacyjnej rozwinął się w osobną jednostkę biznesową: Siemens Automotive. 

Przygotowany na przyszłość 

W 1991 roku, Mannesmann AG przejął większościowy udział w VDO Adolf Schindling AG a po  trzech latach przejął wszystkie udziały i stał się jedynym właścicielem w firmie. W 2001 roku, Mannesmann VDO i Siemens Automotive połączyły się, tworząc jednego z wiodących dostawców  elektroniki samochodowej i mechatroniki na całym świecie – Siemens VDO Automotive AG. Od czasu połączenia, ten globalny gracz był w stanie osiągnąć wzrost sprzedaży o ponad 20%, ogłaszając ponad €10 miliardów przychodów za rok fiskalny 2007. W lipcu tego roku, Siemens AG postanowił sprzedać Siemens VDO firmie Continental AG za €11.4 miliarda. Siemens VDO ze swoimi 55.000 pracowników na całym świecie został włączony do Continental AG w grudniu 2007 roku. Według rankingu dzięki fuzji Continental AG jest wśród 5 największych dostawców  dla  przemysłu na świecie.